San Diego - Hier worden geen fietsen gestolen

Op het vliegveld in San Diego zetten we de fietsen in elkaar en vervolgens rijden we naar ons hotel in de stad. Het is al donker. We zijn moe van de lange reis maar vooral ook hongerig, dus toch eerst even naar Phil's BBQ aan de overkant. Buiten staat een lange rij mensen te wachten. Aarzelend vragen we aan een serveerster of dit de rij is om binnen te eten. "Ja," zegt zij, om er vervolgens met een knipoog aan toe te voegen: "maar als jullie geen zin hebben om te wachten moet je hier even om de hoek de zijdeur nemen en kun je gewoon gaan zitten." Een paar minuten later zitten we achter een enorme hamburger en een lekkere pale ale. We zijn weer helemaal terug in Amerika!

De volgende ochtend stallen we onze fietsen voor Denny's voor een ontbijtje. Een ober heeft gezien hoe we de fietsen met een kabelslot aan een paal zetten en begroet ons met "je hoeft je fiets niet zo goed vast te maken hoor, hier worden geen fietsen gestolen, alleen maar auto's." In een land waar relatief weinig gefietst wordt levert het stelen van fietsen kennelijk niet zo veel op. Ondanks dat er weinig gefietst wordt en San Diego qua omvang de 8e stad van de VS is, is het wel een fietsvriendelijke stad. Het autoverkeer rijdt rustig en de grote wegen hebben allemaal fietsstroken. De ontbijtjes bij Denny's zijn ook op fietsers berekend. Bij elk gerecht staat niet alleen de prijs maar ook het aantal calorieën vermeld. We kiezen één van de lichtere ontbijten: 2 pannenkoeken, 2 gebakken eieren, spek en een worstje, goed voor 620 cal. Daarop halen we de Old Town, 2,5 km verderop, wel. Het oudste deel van San Diego is nu een openlucht museum waarin de huizen en gebouwen zijn gerestaureerd dan wel gereconstrueerd en het er uitziet zoals het er in de 1820s uitzag. We binden onze paarden aan de daarvoor bedoelde palen en kuieren door het leuke stadje vol kleine musea en winkeltjes. In het schooltje staan alleen banken, geen tafels. Hout was duur in die tijd, legt de in een mooie 1820s jurk gekleedde schooljuf uit, en je kunt een leitje best op je schoot leggen. Een grapje over de laptop is gauw gemaakt. San Diego was oorspronkelijk een Spaanse militaire annex missiepost. Met de onafhankelijkheid van Mexico in 1821 werd het Mexicaans grondgebied totdat de VS in 1846 de oorlog aan Mexico verklaarden en na twee jaar strijd San Diego definitief veroverden. Bijzonder dat er tegenwoordig zoveel moeite wordt gedaan om Mexico buiten te houden terwijl er vroeger zoveel moeite is gedaan het erbij te krijgen.

Daarna fietsen we naar het strand. Hier, bij Dog Beach (zo genoemd omdat honden er los mogen lopen), is het startpunt van de Southern Tier. Daar willen we natuurlijk wel op de foto, al voelt het wat raar dat we zonder bepakking aan de start staan. Er staat een man handtekeningen in te zamelen voor wetswijzigingen. Wij kunnen hem niet helpen want om de petitie te tekenen moet je geregistreerd staan als kiezer in Californië. Maar hij kan ons wel helpen want hij is een kunstenaar en erg goed in foto's maken, al zegt hij het zelf. Het wordt een heuse foto-shoot.

De volgende dag peddelen we via de haven waar behalve mooie oude driemasters ook een indrukwekkend vliegdekschip te bewonderen is, naar Balboa Park. Een schitterend stadspark dat onder andere meer dan zestien musea huisvest, lezen we op de website van het park. Dat roept natuurlijk de vraag op hoeveel musea er dan zijn. Zeventien dus.