Soepeltjes

Fietsen is leuk. Reizen is leuk. Maar reizen met fietsen terwijl je er niet op zit is gedoe. We doorlopen de volgende stappen:

(1) De fietsen moeten ingepakt. De fietsenmaker heeft altijd wel dozen maar hoe krijg je die thuis? Hans en Annette bieden aan de dozen samen naar huis te dragen, dat is niet zo ver, maar op het afgesproken tijdstip regent het. De fietsenwinkel heeft vast wel een busje, bedenkt Annette. En inderdaad, de dozen worden keurig thuis bezorgd. Service van de zaak.

(2) Met de ingepakte fietsen naar Schiphol. Geen probleem zegt het taxibedrijf. In het busje voor rolstoelvervoer gaat dat beslist passen.

(3) Schiphol. De uitdaging is om met de fietsdozen en alle overige bagage op een bagagekarretje door de draaideuren en bij de incheck-balies te komen. Een man in KLM-uniform schiet op ons af. Hij helpt de karretjes duwen, maakt de weg vrij, opent bij de balie wat hekjes zodat we niet hoeven te slalommen en begeleidt ons tot bij het afgiftepunt voor oversized luggage. "Dit is niet jouw functie toch om mensen met onhandige bagage zo te helpen?", vraag ik hem. Nee, hij is steward, maar hij vindt dit gewoon leuk, antwoordt hij. "Fietsen?", vraag ik. Nee, mensen helpen. Dat probeert hij zijn twee kinderen ook bij te brengen. Een samenleving werkt alleen als je het samen doet.

(4) Seattle. Helaas zijn er geen directe vluchten naar Phoenix. En in de VS geldt dat je met je bagage op de luchthaven van binnenkomst langs de paspoortcontrole moet en dan opnieuw inchecken. Twee vriendelijke jongens bij de odd-sized luggage helpen ons de fietsdozen weer op bagagekarretjes te laden. Bij de paspoortcontrole staat een enorme rij. Nog voordat we achteraan kunnen aansluiten komt er een vrouw op ons af: ik ga u door de priority lane loodsen, dat is makkelijker met die bagage. Daar zijn we direct aan de beurt en meteen daarna kunen we de bagage weer inleveren. 

(5) In Phoenix staan de fietsdozen al op ons te wachten als we de bagagehal binnenkomen. De fietsen komen er onbeschadigd uit. Nog voordat we hebben kunnen uitzoeken waar we de lege dozen kunnen laten komen er twee mannen van de schoonmaakdienst op ons af. Heeft u deze dozen nog nodig of zullen wij ze afvoeren? 

(6) Met de volgepakte fietsen lopen we naar buiten. Maar waar naartoe? Er loopt alleen een heel drukke zesbaansweg die niet geschikt lijkt om te fietsen, al helemaal niet in het donker. Aan een man in een neon hesje vragen we hoe we het vliegveld af kunnen komen met de fietsen. Dat is een heel goede vraag, zegt hij. In zijn portofoon legt hij het vraagstuk aan een collega voor. Terug naar binnen, met de lift naar de derde etage en daar de Sky Train pakken, die is gratis en brengt je naar toegankelijke wegen. Even later rijden we over prima wegen met fietsstroken naar ons hotel. We zijn 23 uur op pad, heel erg moe, maar wat ging dat reizen met fietsen soepeltjes. Dankzij een wereld vol met vriendelijke en behulpzame mensen.