Schakelen

Voor fietsers, oké en automobilisten met het al oude slimme pookje, is het een bekend gegeven dat op tijd de juiste versnelling vinden van het grootste belang is om het doel te halen en het materiaal niet stuk te maken. Dat geldt bij het beklimmen van bergen, bij het dalen, bij het optrekken en stoppen, en ook zeer voor onszelf deze reis. Nu we de Southern Tier hebben volbracht en ons opmaken voor een volgende fase: de Atlantic Coast Trail, nemen we even tijd om te schakelen. 

Rohloff naaf

Onze Southern Tier werd gekenmerkt door héél veel schakelen. We gingen van goed voorbereide vakantie naar pandemie, van verdriet over twee overlijdens naar hervatten van het fietsen, onderweg nog zo een triest bericht van het klimongeval in Friesland van een familievriendin van de Gerbrandy's. Al met al reden we met een schaduw in de brandende zon. Schakelen.

Om ons heen kijkend, al die indrukken, al die verschillen met thuis, werden we wel weer vrolijk: wie lacht niet die de mens beziet. Daarom hier nog een paar observaties die vast niet helemaal waardeoordeelvrij zijn...excuus bij voorbaat, graag even mee schakelen.

Auto centraal

Het doet heel veel als je de auto overal centraal stelt. Trottoirs lopen voor een gebouw of huis, maar vaak niet door naar een volgend gebouw. Je loopt immers alleen van en naar de auto. De bekende shoppingmall is meestal een enorme parkeerplaats met grote, ver uit elkaar liggende, gebouwen er omheen, niet zoals bij ons één groot gebouw met veel winkels. Immers vrijwel ieder etablissement heeft langszij ook een drive-through loket nodig...Hierdoor zijn veel steden en plaatsen erg ongezellig en hebben verkoopsters soms geen aandacht voor je omdat er een rij auto's aan haar andere kant staat. Oude (zeg ca 200 jaar oud) plaatsen uitgezonderd. We hopen dat Adam in Austin in zijn strijd voor meer ruimte voor de fiets meer kan bereiken dan een enkel fietspad.

Fiets in opmars

Op veel plaatsen begint het bewustzijn te ontstaan dat een fiets geen speelgoed is dat op de stoep thuis hoort, maar een volwaardige verkeersdeelnemer, die voorzieningen nodig heeft. Op de shoulder zien we steeds vaker de tekst bike lane. Borden met share the road. Of op de linkerbaan een grote fietssymbool en borden Cyclists May Use Full Lane. Maar je merkt dat de automobilisten daar nog niet allemaal aan willen. Soms scheert een auto rakelings langs. Amerikaanse fietsers zelf moeten ook wennen dat ze een plek op de weg hebben. We gaan menig fietser voorbij op een comfortabele bike lane, naast ons stoep op en af hotsend en slingerend om lantarenpalen en kliko's. De omslag gaat even duren... Vandaag werden we enthousiast als oude bekenden nageroepen door de man die we vanmorgen inhaalden. Hey met you on the bike this morning!

Amerika is grappig.

Zoveel kleine dingen om je dag op te fleuren. Een verkoopster die zingend achter de kassa staat en na een praatje zegt Aai just loaave your aeeccent. AaI could listen to you taaalk aaall daaay.

Als je bezweet om water vraagt bij een benzinepomp, en dat zit niet op hun soda fountain, O just fill it up with ice baby.

De roos die Annemarie en ik op moederdag kregen in een restaurant in the middle of nowhere.

Restauranthouders die aannemen dat er mannen bij horen: are you just by yourself today ladies?

Of een kassière die bij het bestellen van een salade zegt dat er beslist twee zakjes dressing nodig zijn, I know our salads ma'm!

Hier in Saint Augustine voelen we ons op vakantie. Stad en boulevard slenteren, cocktail drinken en strandbezoek. Vanavond lekker uit eten met Dan en zijn vrouw. Dan hebben we onderweg ontmoet in Texas, zijn vrouw sluit vandaag aan voor een stuk van de Atlantic Trail. Deel twee van de reis gaan we ontspannen hebben we elkaar beloofd! Wel doorgaan, maar niet doorzetten, schakelen dus.

Zeekoe aan de kade:

Klein natuurwondertje gewoon op straat:

Nee dit is niet Haamstede