Het diepe zuiden

Vanuit Bayou La Batre volgt een heerlijk ritje naar Dauphin Island over een soort van lange Zeelandbrug. Groepen pelikanen vliegen over ons heen en zitten in of op het water. Aan de andere kant van het eiland nemen we een veerboot naar Fort Morgan. Maar we hebben de boot net gemist en moeten anderhalf uur in het haventje wachten. Geen probleem, er is echte cappuccino en veel aanspraak. De website van de veerdienst voorspelt veel vogels en zeeleven onderweg. We verwachten dolfijnen maar het blijft bij pelikanen, heel veel pelikanen. 

We peddelen weer verder naar Gulf Shores. We hebben onze zinnen gezet op een kampeernachtje in het State Park. De lucht betrekt en als we eerst het stadje doorfietsen aarzelen we, toch niet beter een motel pakken? Maar nee, we zijn een beetje motel-moe. Een paar slechte ervaringen met rokerige kamers, nachtelijke burenruzies en een keer een kamer die krioelde van de kakkerlakken, doet ons verlangen naar onze tent. We rijden dus door, over een schitterend fietspad het park in. Het begint zachtjes te regenen als we bij het kantoortje van de camping aankomen. Of we gereserveerd hebben? Nee, maar dat lijkt me geen probleem, we zien heel veel lege plekken, hebben maar een heel klein tentje en vertrekken morgenochtend weer. Maar zo werkt het niet op een State Park. Er zijn maar weinig tent-plekken en die zijn bezet. We mogen wel op een camperplek maar dat kost $68 per nacht. Dat is absurd, meestal betalen we $10 of $15 dollar voor een nachtje kamperen op een officiële camping. In de regen terugrijden naar het stadje hebben we geen zin in en na een beetje gemopper en zielig doen (senior cyclists en zo) gaat er een tientje van de prijs af. Nog steeds een rip-off maar voor dat bedrag hebben we dan wel een heel grote plek, met geasfalteerde oprijlaan naar onze eigen picknicktafel, een eigen waterkraan en een rode kardinaal. Hoe vaak heb ik niet geprobeerd dit vogeltje te fotograferen. Nooit bleef het lang genoeg zitten. Maar deze dacht nu ook: je hebt er goed voor betaald, ik blijf wel even hangen.

We worden gewaarschuwd voor alligators (nee, dat is niet helemaal hetzelfde als krokodillen want die zijn groener en hebben een driehoekige snuit terwijl alligators grijzer zijn en een ronde snuit hebben). Gelukkig heeft ons tentje twee uitgangen, bedenken we, als de ene geblokkeerd wordt kunnen we er nog aan de andere kant uit.

De volgende dag blijft de route nog een tijd over schitterende fietspaden gaan. En dan rijden we Alabama al weer uit. Het waren twee prachtige dagen! Ook omdat dit de eerste staat is waar we geen lekke banden hebben. De wegen zijn er goed en schoon. In de voorgaande staten lagen de shoulders van de wegen bezaaid met steentjes, glas, ijzerwaren, kapotte autobanden, etc. Zo niet in Alabama. En ook Florida heeft tot nu toe prettig schone wegen. Er worden gevangenen ingezet om het vuil langs de wegen op te ruimen. Zo zou je kunnen zeggen dat ik dankzij de misdaad hier niet meer lek rijd. 

Nog twee bijzonderheden over het diepe zuiden. Ten eerste de taal. Hoewel ons Engels echt niet slecht is hebben we met name in Mississippi en Alabama soms moeite ons verstaanbaar te maken en begrijpen we zelf de mensen regelmatig ook niet. Na enige studie is onze analyse dat alle klinkers hier een a-klank krijgen en elk laatste woord in een zin lijzig langgerekt wordt. Time flies bijvoorbeeld wordt dan taam flaaas. En we fietsen grote stukken van onze route over de Haawaai 90.

Het tweede opmerkelijke is, daar staat het zuiden natuurlijk bekend om, de diep conservatieve en religieuze aard van mensen. De bible belt in Nederland is er niets bij. Hier lijken soms meer kerken dan huizen te staan. Vaak met een soort van reclameborden voor de deur met wervende teksten (“we zoeken een pastor”, of “iedereen welkom”), aankondigingen van kerkdiensten en zondagscholen, of godsdienstige statements. In tuinen van mensen zien we relmatig borden "He is risen!" naast een Trumpvlag. Ook in cafés onderweg veel bijbelteksten en andere verwijzingen naar het geloof. De meest bijzondere trof ik op een toilet bij de wastafel: “Wash your hands and say your prayers as Jesus and germs are everywhere.”