Het is maar een kort ritje naar Gainesville en dat komt goed uit. Er mist een schroefje in Liesbeths brillepootje en in Gainesville is wel een opticien te vinden. Daarna hebben we nog tijd over voor een bezoekje aan het Sweetwater Wetlandspark waar we niet alleen veel alligators maar ook diverse vreemde vogels spotten. Het is een heerlijk relaxed dagje, zo zou vakantie nu moeten zijn, bedenken we…
De volgende dag wacht ons een langere rit van rond de 100 km. Aangezien het landschap in Florida niet vlak is, en de temperatuur inmiddels rond 10 uur ‘s ochtends al ruim boven de 30 C stijgt, zie ik er een beetje tegen op. Maar wat blijkt, voor het eerst sinds we op 1 april New Mexico verlieten, staat er een vriendelijke westenwind. De route loopt bovendien over een mooie beschutte trail (geasfalteerd wandel - en fietspad) al was het even zoeken hoe er op te komen via een soort mtb-pad, en zonder al te veel inspanning bereiken we Palatka. We constateren dat als we nergens last van hebben (wind, onweer, hitte, lekke banden, knieën), het fietsen ons heel makkelijk afgaat.
De laatste etappe naar Saint Augustine blaast de wind weer vertrouwd uit het oosten. Maar het is ons zegetochtje, we bereiken de finish van de Southern Tier, champagne al in gedachten, en rijden bovendien wederom op een fraai en grotendeels beschut fietspad. Bij een picknickplaats zit een hagedisje zijn verleidingstrucje schaamteloos te tonen.
Het is nog niet het eind van onze fietstocht, we willen immers nog door over de Atlantic Coast Route naar Washington DC. Maar deze mijlpaal mag wel even goed gevierd worden. In Saint Augustine organiseren we daarom ons eigen applaus door aan voorbijgangers te vertellen dat we de cross-country rit hebben volbracht en te vragen of ze ons op de foto willen zetten. Mevrouw blijkt geboren in Hoogezand-Sappemeer, op haar 7e naar de VS verhuisd. Haar man is hier geboren maar zijn ouders kwamen uit Friesland. We krijgen ons applaus en felicitaties met een paar Nederlandse woordjes erbij. Maar de foto is niet zo mooi, dus even later herhalen we deze act nog een keer en oogsten we wederom veel bewondering. We voelen ons trots en voldaan. Maar ook moe en aarzelend. Hoewel de laatste loodjes van de Southern Tier eigenlijk heel aangenaam waren, vragen we ons af hoe we verder gaan op deze reis die toch fors zwaarder blijkt dan gehoopt. Eerst maar eens een paar dagen bijkomen hier in Saint Augustine, als oudste stad van de VS een leuke toeristische pleisterplaats.
2 opmerkingen:
Een droom geleefd. Met alle ups en downs. Terecht zijn jullie de grote winnaars en dit keer niet de elementen van de natuur. Ben benieuwd wat jullie nu nog voor avonturen gaan beleven. Geniet Gr Marijke
Van harte gefeliciteerd met deze mijlpaal! Geniet ervan, dat doen wij ook van jullie verhalen en foto's.
Groet, Mathilde
Een reactie posten